ممکن است که شما گوش درد را تجربه کرده باشید، یک احساس ناخوشایند و آزار دهنده از درد اطراف گوش که گاهی با علایم دیگری مانند سردرد و ایجاد عدم تعادل همراهی دارد.

 

شایع ترین علت های گوش درد چه هستند؟

بهتر است که اگر درد گوش به سراغتان آمد، به پزشک مراجعه کرده و معاینه شوید، نه اینکه از تجارب غیر علمی دوستان و اطرافیانتان از اینکه قبلا چگونه  توانسته اند درد گوش خود را کنترل کنند، استفاده کنید. حالا سوال اینجاست که دلیل چیست؟

 

جرم گوش

گاهی به دلیل عدم رعایت اصول بهداشتی، جرم گوش بیش از حد در گوش تجمع پیدا می کند و مجرای گوش را مسدود می کند و باعث گوش درد و احساس گرفتگی و کاهش شنوایی پیدا می کنید.

 

التهاب کانال گوش

ممکن است که مکرر احساس خارش و سوزش کانال گوش داشته باشید و یا حتی ترشحاتی مایل به زرد رنگ از کانال گوشتان خارج شود.

گوش درد در بیماری التهاب کانال گوش ممکن است با ترشحات گوش و احساس گرفتگی همراه باشد.

اگر اخیرا در کانال گوش شما، پوسته پوسته شده و یا دانه های ریزی اطراف گوش ایجاد شده اند و همزمان احساس گوش درد پیدا کرده اید، احتمال دارد کانال گوش دچار التهاب شده باشد.

 

ضربه و آسیب رساندن به گوش

خارج کردن جرم های گوش، با اجسام غیر طبی همانند چوب کبریت، کلید و سوییچ، انتهای خودکار و مداد شدیدا به گوش آسیب می رساند و گوش درد ایجاد می کند.

بدانید اپلیکاتور ( قطعه پلاستیکی که دو طرف آن پنبه قرار گرفته است) که به اشتباه به عنوان گوش پاک کن استفاده می شود، یک وسیله آسیب رسان به گوش بوده و استفاده از آن برای تمیز کردن گوش توصیه نمی شود.

ضربه مستقیم به کانال گوش مانند برخورد اجسام نوک تیز به دیواره مجرای گوش،  سیلی خوردن یا صدمه در هنگام تصادف به گوش ، می تواند باعث آسیب به قسمت های مختلف گوش گردد و گوش درد و کاهش شنوایی ایجاد نماید.

 

سرماخوردگی

شما ممکن است به دنبال سرماخوردگی، دچار آبریزش از بینی و گرفتگی گوش و حتی گوش درد شوید.

 

جسم خارجی در گوش

مهم ترین جسم خارجی که ممکن است وارد گوش شما شود، مورچه و حشرات هستند. ناگهان احساس می کنید که گوشتان وزوز می کند و درد مبهمی در یک گوش شروع شده است. بیشتر این حالت زمانی که شما خواب هستید ممکت است روی دهد

 

درد های ارجاعی

اگر شما عفونت دندان، درد و عفونت حلق و گلو، التهاب نای و مجاری تنفسی داشته باشید و گوشتان هم همزمان با این بیماری ها دچار درد و گرفتگی شده باشد، شما درد ارجاعی گوش دارید، بدین معنی که گوش درد شما علتی به غیر از گوش دارد.

دوست عزیز، لازم است بدانید که گوش درد صرفا یک علامت است و علت آن می تواند بیماری های متعددی باشد. توصیه می شود که اگر احساس ناخوشایند درد گوش به سراعتان آمد، آرامش خود را حفظ کرده و به پزشک مراجعه کنید تا با معاینه دقیق، علت بیماری شما را تشخیص دهد و بهترین راه درمان را به شما ارایه کند.

 

حساسیت به صدا

حساسیت به صدا یا پر شنوایی؛ یکی از اختلالات شنیداری است که کنار آمدن با صداهایی که هر روز می شنوید را سخت و دشوار می سازد. در صورتی که به چنین اختلال شنیداری ای دچار شوید، تحمل صداهای خاصی در اطرافتان بسیار سخت شده و ممکن است آن را بیش از حد بلند بشنوید. این در حالی است که شاید اطرافیانتان حتی قادر به شنیدن این صداها نبوده یا به آن ها توجهی نکنند. به بیانی دیگر پر شنوایی افزایش حساسیت فرد نسبت به صداهای اطراف اش است که می تواند منجر به ناآرامی و حتی احساس درد در گوش فرد شود

بعضی از این صداهایی که ممکن است به نظرتان بسیار بلند بیایند شامل موارد زیر می شود:

صدای فواره آب

صدای مکالمه بلند

صدای موتور ماشین

صدای روزنامه ورق زدن

صدای وسایل آشپزخانه، یخچال یا ماشین ظرف شویی و لباسشویی

 

در صورتی که تصور می کنید دچار بیماری حساسیت به صدا یا پرشنوایی شده اید ابتدا به پزشک گوش، حلق و بینی  مراجعه کنید تا در صورت نیاز شما را به شنوایی شناسی ارجاع دهد.

پزشک با بررسی سیستم شنوایی تان علت مشکل را جستجو خواهد کرد. در صورتی که تشخیص پر شنوایی به درستی انجام شده و مبتلا به پرشنوایی باشید، پزشک توصیه هایی برای مدیریت پر شنوایی خواهد داشت. گاهی اوقات ممکن است شما را به یک متخصص رفتار درمان یا روان شناس نیز ارجاع دهد تا بتوانید کنترل بیشتری روی ترس ها، استرس و اضطرابتان داشته باشید تا حالتان بد و بدتر نشود.

بهترین و مؤثرترین شیوه برای درمان این عارضه «کاهش حساسیت شنوایی» یا auditory desensitization همراه با آموزش هایی برای مدیریت رفتار و کاهش اضطراب و استرس است.

 

عوامل احتمالی به وجود آورنده بیماری پرشنوایی چیست؟

خواندن مقاله
0تا 100 کاشت حلزون گوش چیست؟

گوش های شما صداها را در قالب ارتعاشات دریافت می کنند.

اگر دچار بیماری پرشنوایی باشید، مغز این نوسانات را شدیدتر یا با اختلال دچار می کند. در نتیجه صدایی که دیگران تحمل آن را دارند را ممکن است شما دیگر نتوانید تحمل کنید.

 

عفونت گوش در کودکان

عفونت گوش در کودکان و دوران شیرخوارگی و نوزادی نسبتا شایع هستند. بیشتر عفونت ها به سرعت بهبود می یابند و معمولاً جدی نیستند. انواع عفونت گوش در کودکان شامل عفونت گوش میانی (اوتیت مدیا) و عفونت گوش بیرونی (اوتیتوز خارجی) می شود. در بین این دو نوع عفونت گوش در کودکان عفونت های گوش میانی شیوع بیشتری دارد که از تجمع مایعات در پشت پرده گوش ناشی می شود. در شرایط معمولی این مایع به تدریج از بین می رود اما در برخی از کودکان با عفونت های مکرر ممکن است عفونت برای مدت طولانی در پشت پرده گوش ها باقی بماند به گوش چسب تبدیل شود. گوش چسب ممکن است برای هفته ها یا ماه ها دوام داشته باشد و شنوایی کودک را مختل کند. در برخی مواقع گوش چسب ممکن است به طور موقت بر رشد زبان و تکلم بیمار هم تأثیر بگذارد.

بی قراری، گریه های بیش از حد، دست بردن به سمت گوش ها و تلاش برای گرفتن آنها احتمالا نشان دهنده ابتلا نوزاد شما به عفونت گوش است.

 

علت عفونت گوش در کودکان

هنگامی که کودک شما دچار سرماخوردگی می شود، میکروب هایی از گلو می توانند تا گوش میانی حرکت کنند و باعث عفونت شوند.

 

علائم عفونت گوش در کودکان

نوزادان و کودکان ممکن است با هر دو عفونت گوش میانی و بیرونی دچار درد گوش شوند و در پی آن تحریک پذیری شوند. کودک ممکن است علائم سرماخوردگی (مثلاً آبریزش بینی، گلو درد) را تجربه کند.

کودکان مبتلا به عفونت گوش میانی اغلب تب را بروز می دهند و گاهی اوقات تب تنها علامت عفونت گوش میانی است.

 

مشکلات شنوایی:

در این شرایط کودک مجبود است حرف های خود را تکرار کند و یا با صدای بلند حرف بزند و یا صدای تلویزیون را زیاد کند. در كودكان كوچكتر، مشكلات شنوایی ممكن است منجر به تاخیر رشد زبانی هم شود.

 

زمان ضرورت مراجعه به پزشک در عفونت گوش در کودکان:

در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر در نوزاد خود بلافاصله به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید:

تب بالاتر از 38 درجه در نوزادان زیر 3 ماه

تب بالاتر از 39 درجه در نوزادان بزرگتر از 3 ماه

خروج خون و ترشحات چرکی از گوش

چنانچه پس از گذشت 3 الی 4 روز از مصرف دارو هیچ گونه بهبودی در علائم نوزاد مشاهده نشد در اسرع وقت به یک پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید.

 

علل آسیب شنوایی

هنگامی که عصب شنوایی آسیب دیده است، اغلب نمی تواند ترمیم شود.

برخی از دلایل  آسیب شنوایی عبارتند از:

  1. قرار گرفتن در معرض سر و صدای بلند
  2. استفاده از بعضی داروهایی که سمیت گوشی دارند.

در صورت نگرانی در مورد داروهای مصرفی به طورخودسرانه دوز آن ها را کم یا زیاد نکنید و بهتر است با پزشک خود صحبت کنید.

داروها را فقط طبق دستورالعمل مصرف کنید.

اگر در طی یک دوره مصرف دارو، علائم غیرطبیعی مانند وزوز گوش را مشاهده کردید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

  1. برخی از بیماری های ویروسی مانند اوریون، سرخک، سیاه سرفه (سرفه بزرگ) و سرخچه (سرخک آلمانی) ممکن است منجر به کم شنوایی شوند. این نوع عفونت ها در دوران کودکی شایع تر هستند. بیماری های باکتریایی مانند مننژیت و سفلیس نیز می توانند گوش را هدف قرار داده و به آن آسیب بزنند.
  2. نورینوم آکوستیک که نوعی تومور در عصب شنوایی است و می تواند باعث کاهش شنوایی و وزوز گوش شود.

 

استفاده از دستگاه های شنوایی

سمعک ها،می توانند در بهبود شنوایی در افرادی که دچار کم شنوایی یا ناشنوایی در یک گوش هستند، موثر باشند.

برای محافظت از گوش خود سعی کنید:

از شنا کردن در آب کثیف خودداری کنید.

در صورت امکان از قرار گرفتن در معرض سر و صدا خودداری کنید.

با درمان سریع عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی خطر عفونت گوش را کاهش دهید.

از گوش دادن به موسیقی یا فیلم با صداهای بلند به طور جدی خودداری کنید.

سعی نکنید گوش های خود را با فشار دادن هر چیزی به کانال های گوش تمیز کنید. ممکن است شما پوست لطیف یا زخم گوش را آزار دهید.

اگر نگران میزان نویز در محیط کار هستید با افسر بهداشت و ایمنی شغلی خود در محل کار مشورت کنید.

هنگامی که به طور اجتناب ناپذیر در معرض سر و صدای بلند قرار بگیرید، از محافظت شنوایی شخصی مانند گوش، گوش و صدا یا هر دو استفاده کنید.

 

کاهش شنوایی ناگهانی

همانطور که از نام این مشکل نیز پیداست، با از دست دادن شنوایی ناگهانی یا کم شنوا شدن در عرض تنها چند ساعت مواجه می شویم. هنوز هم با وجود پیشرفت ها و مطالعات علمی بسیار، علت دقیق کاهش شنوایی ناگهانی نامعلوم بوده و جهان پزشکی به دنبال یافتن بهترین راه ها برای درک این پدیده است.

خواندن مقاله
چه عواملی خطر ابتلا به وزوز گوش را افزایش می دهند؟

کاهش شنوایی ناگهانی ممکن است گاهی اوقات خفیف یا متوسط بوده و در بعضی از موارد  شدید خواهد بود حتی در بعضی از اوقات بروز کاهش شنوایی دائمی شده و هیچگاه برطرف نخواهد شد. ممکن است کاهش شنوایی فرد همزمان با تینی توس یا همان وزوز گوش اتفاق بیفتد. در صورتی که احساس کردید که ممکن است دچار کاهش شنوایی ناگهانی شده یا علائم آن را داشتید، پیشنهاد می کنیم سریعاً در این مورد با پزشک مشورت کنید. اگر علائم برای مدت طولانی با شما همراه بوده و برطرف نشد، می توانید از وسایل کمک شنوایی و سمعک برای بهبود شرایط استفاده کرده و از آن ها کمک بگیرید.

علت کاهش شنوایی ناگهانی

علت اصلی بروز کاهش یا از دست رفتن شنوایی ناگهانی ناشناخته است.

با این حال اولین فرضیه ای که برای علت بروز کاهش شنوایی ناگهانی مطرح است، موضوع استرس است.

انواع کاهش شنوایی ناگهانی

 

علائم  کاهش شنوایی ناگهانی

فشار گوش و تینی توس (وز وز و زنگ زدن گوش) اولین علائم بروز این عارضه هستند

بروز کاهش ناگهانی قدرت شنوایی گوش

نبود درد گوش

 

تشخیص کاهش شنوایی ناگهانی

انجام تست شنوایی و تعیین میزان و نوع کاهش شنوایی

درصورت نیاز و صلاحدید پزشک:

اندازه گیری فشار خون فرد، تست خون، اتوسکوپی یا سونوگرافی و ام آر آی

 

درمان کاهش شنوایی ناگهانی

بعد از گذشت مدت کوتاهی از بروز کاهش شنوایی ناگهانی، پزشک از شما می خواهد تا بر روی کاهش عوامل خطرناکی مثل چاقی، فشار خون بالا، سطح کلسترول بالا و دیابت تمرکز کنید. همچنین برای بهبود باید قدمی در جهت کاهش استرس های زندگی خود بردارید. اگر کاهش شنوایی ناگهانی بیش از یک سال پیش برایتان اتفاق افتاده است، تنها گزینه ای که برای کاهش علائم این بیماری پیش رو خواهید داشت، استفاده از سمعک ها است که پزشک با توجه به شرایط و میزان شنوایی تان برای تان تجویز خواهد کرد.

هر چقدر روند درمانی تان سریع تر آغاز شود، تشخیص علت بروز آن راحت تر خواهد بود. اگر می خواهید بهترین انتخاب را داشته باشید در همان 24 ساعت اولیه بروز کاهش شنوایی گوش بهتر است با یک پزشک متخصص گوش، حلق و بینی ملاقات کنید.

 

گرفتگی گوش

علت گرفتگی گوش

همانطور که ممکن است برای خیلی ها گرفتگی بینی اتفاق بیفتد، گرفتگی گوش نیز امری طبیعی بوده و ممکن است بارها برای فرد اتفاق بی افتد. علت بروز گرفتگی گوش نیز ممکن است متفاوت باشد:

جرم گوش بیش از حد

تغییر در ارتفاع (ممکن است در هنگام پرواز با هواپیما با چنین مشکلی مواجه شوید)

عفونت سینوسی

عفونت در گوش میانی

آلرژی

 

گرفتگی شیپور استاش

 

یکی از علت های احساس گرفتگی گوش، گرفتگی شیپور استاش است. شیپور استاش لوله ای است که گوش میانی را به گلو متصل می کند. مایعات و مخاط ازطریق این شیپور به پشت گلو منتقل و از طریق بلعیده شدن از گلو خارج می شوند. گاهی اوقات این مایعات و موکوز ها ممکن است از طریق شیپور استاش به سمت پایین هدایت نشده و به جای آن در داخل گوش میانی به دام بی افتند. این مسدود شدن می تواند همراه با عفونت هایی مثل سرماخوردگی، آنفولانزا و سینوزیت باشد. رینیت آلرژیک نیز می تواند یکی از علت های گرفتگی و بسته شدن شیپور استاش باشد.

درمان گرفتگی گوش

گرفتگی گوش یکی از مشکلات آزار دهنده ای است که می توان آن را با استفاده از درمان های خانگی نیز درمان کرد.

استفاده از مانور والسالوا

مانور والسالوا یک تکنیک بسیار ساده است که می تواند باعث باز شدن گرفتگی شیپور استاش شود.

برای انجام این تکنیک، نفس عمیقی کشیده  و بینی تان را با دست بگیرید. دهان را بسته نگه داشته و سعی کنید به آرامی از داخل بینی بسته شده بازدم انجام دهید. این حرکت باعث ایجاد فشار مناسبی جهت رفع گرفتگی گوش ها خواهد شد. دقت داشته باشید که برای انجام والسالوا نباید هوا را با فشار از بینی خارج کرده یا بیش از حد به خودتان فشار بیاورید زیرا فشار بیش از حد ممکن است به پرده گوش تان آسیب جدی برساند. به محض اینکه شیپور استاش باز شد با جویدن آدامس یا مکیدن شکلات می توانید آن را باز نگه دارید.

خمیازه کشیدن

جویدن ادامس

دم بخار

زمان مراجعه به پزشک

در صورتی که با هیچ یک از درمان های خانگی که در بالا به آنها اشاره کردیم نتوانستید گرفتگی گوش تان را برطرف کنید باید حتماً به پزشک مراجعه کنید. در صورتی که موم گوش در داخل کانال گوش محبوس شده باشد، پزشک متخصص گوش، حلق و بینی می تواند برای تشخیص محل گرفتگی و درمان آن به شما کمک کند. پزشک متخصص از ابزارهای به خصوصی برای ایجاد ساکشن و خارج کردن مواد و موم اضافه داخل گوش استفاده خواهد کرد.